Μάιρα, η Συλλέκτης Ψυχών | Κεφάλαιο 6ο

 



Το ξέφωτο διαλύθηκε στα ουρλιαχτά και στον πανικό. Οι πιστοί σκόρπισαν σαν σκιές που καίγονται στο φως, άλλοι παραπατώντας προς το δάσος, άλλοι σωριασμένοι στο έδαφος, με το βλέμμα θολό από έκσταση ή φρίκη. Ο Ντομινίκ ένιωσε το αίμα του να πάλλεται, το κορμί του σε επιφυλακή. Η Μάιρα είχε χαθεί μέσα στη σκοτεινιά, μα η παρουσία της έμενε βαριά, σαν δηλητήριο στον αέρα.



Δεν υπήρχε χρόνος. Έσφιξε το όπλο, πέρασε ανάμεσα από κορμιά που ακόμα σπαρταρούσαν, και βούτηξε στο πυκνό δάσος. Το δάσος τον κατάπινε, τα βήματά του σβήνονταν από τη λάσπη και τα φύλλα. Πίσω του, οι κυνηγοί ακόμη ακολουθούσαν και κάπου, στο σκοτάδι, η Μάιρα περίμενε.



Ξαφνικά, μια ρίζα τον γκρέμισε. Έπεσε βαριά, το πρόσωπό του χώθηκε στο υγρό χώμα. Σήκωσε το κεφάλι του και για μια στιγμή, όλα ησύχασαν. Μπροστά του, αχνό φως έπεφτε ανάμεσα στα κλαδιά, αποκαλύπτοντας ένα παλιό, μισοκατεστραμμένο ξωκλήσι. Οι πέτρες του ήταν χαραγμένες με σύμβολα μερικά γνώριμα από τα αρχεία της Αδελφότητας, άλλα εντελώς ξένα.



Η φωνή του Λούσιαν ακούστηκε ξανά, πιο καθαρή,
«Εδώ, μπαμπά…»



Μια σκιά κινήθηκε πίσω απ’ τα παράθυρα. Ο Ντομινίκ σηκώθηκε με κόπο, πιάνοντας το παπουτσάκι σαν φυλαχτό. Έκανε δύο βήματα μπροστά, και κάτι μέσα του ένιωσε το ρίγος του υπερφυσικού. Το παλιό ξωκλήσι δεν ήταν απλώς καταφύγιο, ήταν πύλη.



Ξαφνικά, πίσω του, ακούστηκαν βήματα. Ένας από τους πιστούς της Μάιρα, λαχανιασμένος, με μάτια που γυάλιζαν φρενιασμένα, σήκωσε μαχαίρι. Ο Ντομινίκ γύρισε αστραπιαία και τον ακινητοποίησε, κρατώντας του το χέρι πίσω απ’ την πλάτη.



«Πού τον πήγατε;» ψιθύρισε ο Ντομινίκ ανάμεσα στα δόντια του.

Ο πιστός σφύριξε: «Στη σκιά της Μάιρα… Εκεί που δεν θα τον βρεις ποτέ!»



Με μια κίνηση, ο Ντομινίκ τον άφησε αναίσθητο και σάρωσε το χώρο με το βλέμμα του, οι αισθήσεις του οξυμένες.



Το φεγγάρι φώτισε το κατώφλι του ξωκλησιού. Ο Ντομινίκ προχώρησε αργά προς την πύλη, το παπούτσι σφιγμένο στη γροθιά του, γνωρίζοντας πως κάθε βήμα τον έφερνε πιο κοντά όχι μόνο στον Λούσιαν, αλλά και στην ίδια την καρδιά του σκοταδιού.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

'Ονειρο μιας Αυγουστιάτικης Καντίνας

Τα μπαλόνια των συναισθημάτων

Δίδυμη πληγή | Εισαγωγή