Το Torque της ομορφιάς | Εισαγωγή

 

Κοσμηματοπωλειο της Λουμιεντα, Πειραιας,

Το κοσμηματοπωλείο της Λουμιέντα ήταν ένα μικρό, αλλά μαγευτικό μέρος, γεμάτο από πολύχρωμα κοσμήματα που έλαμπαν κάτω από τον φωτισμό του καταστήματος. Οι τοίχοι ήταν βαμμένοι σε ζεστά χρώματα, και τα ράφια γεμάτα με πολύτιμους λίθους και ασημένιες δημιουργίες προσέφεραν μια αίσθηση πολυτέλειας και ζεστασιάς. Στο κέντρο, μια ξύλινη βιτρίνα με γυάλινο κάλυμμα φιλοξενούσε τα πιο σπάνια και όμορφα κοσμήματα της Λουμιέντα, αναδεικνύοντας κάθε λεπτομέρεια και σχέδιο.

Καθώς το καμπανάκι στην πόρτα ήχησε, η ατμόσφαιρα γέμισε από την χαρακτηριστική μυρωδιά του κεριού και του αρώματος από λουλούδια, που πρόσθεταν μια αίσθηση οικειότητας στο χώρο. Ένας μεγάλος καθρέφτης κρεμόταν στον τοίχο, επιτρέποντας στους πελάτες να δοκιμάσουν τα κοσμήματα και να δουν την αντανάκλασή τους, ενώ ένα μικρό παράθυρο στο πίσω μέρος του καταστήματος έδινε φως στον χώρο, προβάλλοντας τη φυσική ομορφιά των κοσμημάτων.

Η πόρτα άνοιξε και μια κοπέλα με φανταχτερή αίσθηση του στυλ μπήκε μέσα. Τα μακριά, καστανά μαλλιά της έπεφταν στους ώμους της και τα μάτια της έλαμπαν από ενθουσιασμό.

«Λουμιέντα!» φώναξε με πλατύ χαμόγελο. 

Η Λουμιέντα σήκωσε το βλέμμα της από τη βιτρίνα και χαμογέλασε.

«Καλή μου Λένα! Χάθηκες! Πώς είσαι;»

Η Σάρα, που βρισκόταν πίσω από τον πάγκο, γύρισε και μόλις είδε την Λένα, η καρδιά της χτύπησε πιο γρήγορα.

«Λένα! Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!» φώναξε, τρέχοντας προς το μέρος της με χαρά και ενθουσιασμό. Αγκαλιάστηκαν σφιχτά, και η Σάρα ένιωθε ότι ο κόσμος γύρω τους είχε σταματήσει για μια στιγμή.

«Έχει περάσει τόσος καιρός! Πώς τα πας;»

Η Λένα έσφιξε τη Σάρα και οι δύο φίλες αντάλλαξαν χαρούμενα λόγια καθώς η Λουμιέντα παρακολουθούσε με χαμόγελο.

«Πως και από τα μέρη μας Λένα;» ρώτησε η Λουμιέντα.

«Θέλω ένα όμορφο και σπάνιο κόσμημα, κάτι που να με αντιπροσωπεύει για την εκπομπή!» απάντησε η Λένα, τα μάτια της να λάμπουν από ενθουσιασμό, αλλά και μια υποψία ανασφάλειας να διαφαίνεται στο βλέμμα της. Τα πρότυπα ομορφιάς που υπήρχαν στη βιομηχανία την τρόμαζαν, και ήξερε ότι έπρεπε να βρει κάτι που να την κάνει να νιώθει πραγματικά όμορφη.

«Έχω ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι,» είπε η Λουμιέντα και πλησίασε μια προθήκη. «Κοιτάξτε αυτό το Torque.»

Τα δάχτυλα της Λένας σαν να ακούμπησαν την επιφάνεια του κοσμήματος. Έμοιαζε ταυτόχρονα λεία και ανάγλυφη, σαν να αντιδρούσε στην αφή της, προσαρμόζοντας τη θερμοκρασία του στο δέρμα της.

Η Λένα το κοίταξε προσεκτικά, γοητευμένη από την ομορφιά του. «Είναι υπέροχο!»

Με ένα χαμόγελο, η Λουμιέντα ρώτησε: «Έχεις συναντήσει ποτέ ομορφιά ψυχής στη ζωή σου;»

Η Λένα σκύβει το κεφάλι της και μια σκιά περνά από το πρόσωπό της.

«Όχι…» μουρμούρισε, ενώ η Σάρα παρατήρησε την αλλαγή στο ύφος της φίλης της.

Η Λουμιέντα, μη μπορώντας να συγκρατήσει ένα χαμόγελο, είπε: «Είναι ωραίο να γνωρίζεις την ομορφιά που έρχεται από μέσα.»

Η Λένα στεκόταν μπροστά στον μεγάλο καθρέφτη του κοσμηματοπωλείου, χαϊδεύοντας διστακτικά το torque που μόλις είχε φορέσει. Η λάμψη του αντανακλούσε απαλά στα ζεστά φώτα του χώρου, και για μια στιγμή όλα έμοιαζαν να έχουν σταματήσει.

Η Σάρα πλησίασε τη Λουμιέντα με βλέμμα γεμάτο απορία. «Τι ακριβώς είναι αυτό το Torque; Έχει κάποια ιστορία;» ρώτησε σιγανά, κοιτώντας εναλλάξ τη φίλη της και το κόσμημα.

Η Λουμιέντα χαμογέλασε ελαφρά, κρατώντας τη φωνή της χαμηλή, σαν να αποκαλύπτει ένα μυστικό. «Το Torque είναι ένα πανάρχαιο κόσμημα των Κελτών. Δεν ήταν ποτέ απλά στολίδι. Το φορούσαν βασιλιάδες, ήρωες, ακόμα και οι θεότητες. Ήταν σύμβολο δύναμης, αξίας και προστασίας.»

Η Σάρα κοίταξε τη Λένα, που έδειχνε να νιώθει κάτι διαφορετικό ήδη στον καθρέφτη. «Έχει δηλαδή κάποια δύναμη;»

Η Λουμιέντα έγνεψε διακριτικά. «Υπάρχουν μύθοι που λένε πως το Torque, όταν φορεθεί από κάποιον που αναζητά την αληθινή ομορφιά, αντανακλά όχι μόνο το φως, αλλά και την ψυχή. Η παράδοση λέει ότι οι θεές της ομορφιάς αντάλλασσαν Torques σαν όρκο πίστης και φιλίας. Όποιος το φοράει αντλεί εσωτερική δύναμη και γοητεία, αν η καρδιά του είναι καθαρή. Αν όμως η ψυχή του είναι ταραγμένη, το Torque απλώς αποκαλύπτει αργά το αληθινό του πρόσωπο.»

Η Σάρα άγγιξε απαλά τον ώμο της Λένα, που κοιτούσε σιωπηλή το είδωλό της. «Δηλαδή, η ομορφιά είναι τελικά κάτι πολύ παραπάνω από αυτό που φαίνεται…»

Η Λουμιέντα χαμογέλασε: «Ακριβώς. Το Torque δεν στο χαρίζει αλλά στο υπενθυμίζει.»

«Πρέπει να πάμε για καφέ απόψε!» πρότεινε η Λένα, ενθουσιασμένη να περάσουν χρόνο μαζί και να μοιραστούν τις ιστορίες τους.

«Εννοείται!» απάντησε η Σάρα, και η ανυπομονησία φαινόταν στα μάτια της.