Η Καρφίτσα της τύχης | Μέρος 2ο

 

Τόκιο και γύρω περιοχές, Ιαπωνία

Πέρασε μια εβδομάδα από την επίθεση, και ο Τάκε είχε αρχίσει να αναρρώνει. Η Σάρα ήταν δίπλα του σε κάθε ανάγκη, παραμένοντας πιστή και αφοσιωμένη. Καθώς οι μέρες περνούσαν, η προσοχή της και η φροντίδα της δεν πέρασαν απαρατήρητες από τον Τάκε. Στην αρχή, προσπαθούσε να επικεντρωθεί στην ανάρρωσή του, αλλά τα συναισθήματα που άρχισαν να αναδύονται μέσα του ήταν πολύπλοκα και αναπάντεχα.

Όταν επιτέλους οι συνθήκες επέτρεψαν να μιλήσουν, ο Τάκε κάλεσε τη Σάρα να καθίσουν σε ένα ήσυχο δωμάτιο. Τα μέτρα ασφαλείας είχαν γίνει δρακόντεια, αλλά η ένταση της στιγμής τους έκανε να ξεχάσουν τον κόσμο γύρω τους.

«Πρέπει να μιλήσουμε για την Καρφίτσα,» είπε η Σάρα, με τη φωνή της να αντηχεί στον τοίχο. Ο Τάκε απέφυγε το βλέμμα της, φανερά απρόθυμος να αποκαλύψει τα μυστικά του.

«Δεν μπορείς να καταλάβεις…» άρχισε, αλλά η Σάρα τον διέκοψε.

«Την είδα. Ξέρω πόσο σημαντική είναι. Θέλω να μάθω περισσότερα για αυτήν.»

Ο Τάκε, αναγκασμένος να παραδοθεί στη θέλησή της, άρχισε να αποκαλύπτει την αλήθεια. «Την απέκτησα με αθέμιτο τρόπο, όπως οι εχθροί μου την ήθελαν εκείνο το βράδυ.» Η φωνή του ήταν βαρύτερη, και η Σάρα μπορούσε να νιώσει την εσωτερική του πάλη.

Δεν αποκάλυψε τη σύνδεσή της με τον Μπιανγκ, τον πραγματικό ιδιοκτήτη της Καρφίτσας, ούτε το πραγματικό της όνομα, αλλά πήρε μια βαθιά ανάσα. «Ποιοι σου επιτέθηκαν;» ρώτησε, καταλαβαίνοντας ότι η αποστολή της είχε περισσότερους εμπλεκόμενους.

Ο Τάκε κοίταξε μακριά, η σκέψη του να γυρίζει σε παλιές μνήμες. «Πριν χρόνια, ήμουν παντρεμένος με την γυναικα που αγάπησα και που λάτρευε τη μυθολογία, την Τσινγκ Λι. Όταν αρρώστησε ξαφνικά, της διάβαζα ιστορίες και της αγόραζα αρχαία αντικείμενα. Οι γονείς της με μισούσαν. Όταν πέθανε, μου έκαναν πόλεμο νεύρων και περιουσιών. Έφυγα από το Πεκίνο και κατέφυγα στο Τόκιο, στην πατρίδα μου.»

Η Σάρα άκουγε προσεκτικά, παίρνοντας κάθε λέξη του Τάκε. «Μέσα από τις ιστορίες που της διάβαζα, υπήρχε ένα αρχαίο αντικείμενο δύναμης που έφερνε καλοτυχία και δύναμη. Αυτό ήταν η Καρφίτσα.»

Η ατμόσφαιρα γέμισε με σιωπή, καθώς η Σάρα αναλογιζόταν την ανατροπή που έφερε αυτή η εξομολόγηση. Καθώς ο Τάκε συνέχιζε να μιλάει, η Σάρα κατάλαβε ότι η μοίρα τους ήταν πιο περίπλοκη από ό,τι φανταζόταν. Η Καρφίτσα δεν ήταν μόνο ένα αντικείμενο, αλλά και ένα κομμάτι ιστορίας που συνδέει τους δυο τους με τον κόσμο γύρω τους.

Ο Τάκε πήρε μια βαθιά ανάσα, και η φωνή του ηχούσε πιο αδύναμη καθώς συνέχισε. «Η Τσινγκ Λι ήταν η ζωή μου. Ήταν γεμάτη πάθος και γνώση για την κινεζική μυθολογία. Κάθε βράδυ, της διάβαζα ιστορίες για δράκους και ήρωες, και η μαγεία που ένιωθα όταν την άκουγα να γελάει ήταν ανεκτίμητη.»

Τα μάτια του Τάκε γέμισαν δάκρυα καθώς συνέχιζε. «Όταν αρρώστησε, η ζωή μου κατέρρευσε. Προσπάθησα να την κάνω ευτυχισμένη με ό,τι μπορούσα, αγόρασα αρχαία κειμήλια για να της θυμίσω τις ιστορίες που αγαπούσε. Όμως, δεν ήταν αρκετό. Όταν πέθανε, οι γονείς της με κατηγόρησαν για τον θάνατό της. Μου έκαναν πόλεμο νεύρων, προσπαθώντας να με απομακρύνουν από την κληρονομιά τους αλλά κυρίως από εκείνη.»

Η Σάρα τον κοίταξε με συμπόνια, αναλογιζόμενη την απώλεια και το πώς οι γονείς της Τσινγκ Λι είχαν επηρεάσει τη ζωή του. «Θα μπορούσες να τους εξηγήσεις…» άρχισε, αλλά ο Τάκε την διέκοψε.

«Δεν καταλαβαίνεις. Για αυτούς, ήμουν ο ξένος, ο εχθρός. Έφυγα από το Πεκίνο, αφήνοντας πίσω μου τις αναμνήσεις και την αγάπη μου. Στη συνέχεια, άρχισα να ψάχνω την Καρφίτσα, το τελευταίο κομμάτι της ιστορίας μας. Όταν την έκλεψαν για μένα και την έφεραν στα χέρια μου, ένιωσα τη σύνδεση με την Τσινγκ Λι πιο ισχυρή από ποτέ. Κάθε φορά που την φοράω, την αισθάνομαι δίπλα μου, σε κάθε βήμα και κάθε σκέψη που κάνω.»

Η Σάρα άκουγε προσεκτικά, νιώθοντας την εσωτερική του πάλη. «Και οι εχθροί σου;» ρώτησε. «Πώς συνδέονται με όλα αυτά;»

«Η Καρφίτσα έχει μια ιστορία που διαρκεί αιώνες. Λέγεται ότι φέρνει καλοτυχία και δύναμη σε εκείνον που την κατέχει. Οι εχθροί μου ξέρουν την αξία της και δεν θα σταματήσουν μέχρι να την αποκτήσουν,» εξήγησε ο Τάκε.

Η Σάρα ένιωσε την καρδιά της να σφίγγεται. Σκεφτόταν τη δική της αποστολή και τον Μπιανγκ, που έπρεπε να βοηθήσει. «Και εγώ…» είπε διστακτικά. «Έχω τη δική μου αποστολή που σχετίζεται με την Καρφίτσα. Δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα, αλλά αυτή η ιστορία μας συνδέει με κάποιο τρόπο.»

Ο Τάκε την κοίταξε με ενδιαφέρον, κατανοώντας ότι οι δρόμοι τους διασταυρώνονταν με έναν τρόπο που δεν είχε φανταστεί. Ήταν ένα σημάδι ότι η μοίρα τους ήταν πλεγμένη, και οι δύο τους έπρεπε να συνεργαστούν για να προστατεύσουν την Καρφίτσα και την ιστορία που αυτή κουβαλούσε.

Από εκείνη τη στιγμή, οι πειραματισμοί τους με την Καρφίτσα έγιναν καθημερινότητα. Δοκίμασαν διάφορες καταστάσεις, όπως το να δουν αν θα μπορούσε να φέρει καλοτυχία σε άλλες πτυχές της ζωής τους.

Μια μέρα, καθώς περπατούσαν στους δρόμους του Τόκιο, ο Τάκε βρήκε ένα παλιό νόμισμα στο έδαφος. «Κοίτα, Σάρα!» είπε, κρατώντας το ψηλά. «Αυτό μπορεί να είναι καλός οιωνός!»

Αμέσως, αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στην αγορά, και ο Τάκε κατάφερε να βρει σπάνια κομμάτια τέχνης σε εκπληκτικές τιμές. Οι πωλητές φαίνονταν να του κάνουν εκπτώσεις, σαν να τον ήξεραν και να ήθελαν να τον ευχαριστήσουν.

Το βράδυ, καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, είδαν έναν μικρό διαγωνισμό δρόμου με παραδοσιακούς χορούς και μουσικές. Ο Τάκε αποφάσισε να συμμετάσχει, κερδίζοντας τον πρώτο βραβείο και ένα όμορφο αναμνηστικό.

Μια άλλη μέρα, όταν πήγαν να φάνε σε ένα τοπικό εστιατόριο, ο σερβιτόρος τους ενημέρωσε ότι είχαν κερδίσει ένα δωρεάν πιάτο λόγω μιας ειδικής προσφοράς. «Φαίνεται ότι η τύχη μας ακολουθεί παντού!» είπε η Σάρα, γελώντας.

Καθώς οι μέρες περνούσαν, οι τυχερές καταστάσεις τους γέμιζαν με γέλια και συζητήσεις για την τύχη που τους είχε φέρει η Καρφίτσα. Είχαν την αίσθηση ότι η Καρφίτσα δεν ήταν απλά ένα αντικείμενο, αλλά μια πηγή δύναμης που τους ένωσε.

Ωστόσο, καθώς η τύχη τους αυξανόταν, οι δυο τους γνώριζαν ότι οι εχθροί του Τάκε δεν θα καθόταν άπραγοι. Ήταν έτοιμοι να ανακαλύψουν τις μυστικές δυνάμεις της Καρφίτσας και να προετοιμαστούν για ό,τι θα ερχόταν.