Σάββατο

 

Γράφει η Μαρίτα Τυράκη

Ο χρόνος κυλά.

Λεπτά. Ώρες. Μέρες.

Κυλούν,

αργά.

Σήμερα είναι Σάββατο.

Αγαπημένη μέρα πολλών,

ημέρα ελπίδας,

κόσμος.

Βγαίνεις από το σκοτεινό κελί.

Ίσως να γίνει και η δική μου αγαπημένη μέρα το Σάββατο.

Η άπορη μάνα ήρθε να σε δει.

Κοιτάς τριγύρω.

Αγγίγματα κάτω από το τραπέζι,

εναγκαλισμοί.

Μα εσύ πουθενά.

Η χειρότερή μου μέρα,

επιστροφή στο σκοτεινό κελί.

Τι καιρό κάνει;

Εδώ πάντα βρέχει.

Τι ώρα είναι;

Εδώ είναι πάντα βράδυ.

Σκοτάδι.

Ο χρόνος κυλά.

Λεπτά. Ώρες. Μέρες.

Κυλούν,

αργά.

Σήμερα είναι Σάββατο.

Ο μίζερος πατέρας ήρθε να σε δει.

Δακρυσμένα μάτια,

ασπασμοί.

Μα εσύ πουθενά.

Καταραμένο Σάββατο.

Σε δικαιολογεί εύκολα κανείς,

πρώτος εγώ.

Εδώ είναι κόλαση,

πύλες μαγνητικές,

σωματικός έλεγχος.

Άσχημο να σ’ ακουμπούν.

Βαρύ να σε ξεχνούν.

Ίσως το επόμενο Σάββατο σε δω.

Επιστροφή στο σκοτεινό κελί,

τα μάτια βαριά.

Σκοτάδι.

Πόσος χρόνος απομένει μέχρι το επόμενο Σάββατο;

Όνειρο.

Δεν θες να ξυπνήσεις.

Φως λούζει το κελί.

Είσαι το χάραμα μέσα στη νύχτα μου.

Θα σε καρτερώ.