Ο τελευταίος πλους της Ερατούς

 

Γράφει η Μαρίτα Τυράκη

Στις όχθες του ποταμού Αχέροντα στέκει μια κόρη γυμνή.
Ένα στεφάνι από τριαντάφυλλα μαραμένα στα μαλλιά της
η μελωδία της λύρας
Θρήνος

Τι περιμένει η κόρη;

Πιο πέρα μια βάρκα μπαταρισμένη,
o βαρκάρης παλεύει να γυρίσει τη βάρκα στα καλά της.
Η συνοδεία της κόρης αδιαπραγμάτευτη
Ένας οβολός είναι αρκετός.
μία στάση
στην Πηγή της Λήθης
αναμονή για σβήσιμο κάθε μνήμης
αναπάντεχη επανάσταση
Καμιά σταγόνα δεν είναι αρκετή.

Δεν είναι κοινή η ψυχή της.
Ταξίδι μακρινό,
για ώρα.
Στα Τάρταρα.

Φύλακας ο Κέρβερος
κανένας τρόμος
ερωτική ψαλμωδία
Ελπίδα

Η κόρη χαμογελά.
Ο Χάροντας ξεσπά:
«Ποια είσαι;»
«Το όνομά μου είναι Ερατώ και είμαι αθάνατη».